SWAG.
BASKETBALL SWAG:
HUMAN BICYCLE SWAG:
SWINGING BICYCLE SWAG:
CHAIR SWAG:
BULLET SWAG:
THIS MAN HAS SWAG:
FINGER-SKATER SWAG:
FINGER-ELEPHANT SWAG:
EVEN THIS WATER HAS SWAG:
Falling down swag
Going down stairs swag
Lmao . Niqqa I got swag.
FUCKING SWAG.
(Source: kara-says-she-loves-you, via y-u-no-shitbrix)
Carefully scrolling my dashboard in case a Harry Potter 7 Part 2 spoiler shows up.
Hindi naghuhubad ang salita. Hindi bastos ang salita, isip mo lang yun.
haha… benta… :)
HAHAHAHAAHAHHHAH!!!! Benta yung “HINDI MASHADO” NANG SOBRA SOBRA!!!!
Naalala ko tuloy ang panonood ko ng Harry Potter at ang Akopa ng Apoy (ngayon ko lang ne-encounter yang Akopa na yan) kahapon sa TV5. Tagalog version sya talaga. Bahagyang awkward dahil inconsistent ang tono ng mga boses ng mga nag-dub (biglang lalaki o liliit, titinis o kakapal), tapos eh siguro maselan lang ang tenga ko sa pagkakabigkas ng mga spells. Marahil din ay dahil hindi pa ako natutulog nung simula nang magising ako nung araw bago ang hapon na ‘yon.
HAHAHA BENTA TALAGA ANG MGA TRANSLATIONS NA TO!!!
(Source: moveslikesehun)
Spiders
Nag-bathroom ako kagabi, nung pagkapasok ko, napaatras ako bigla kasi may sobrang laking gagamba dun. Naka-stay lang sya sa isang place tapos tinanong ko sa Nanay ko kung ano gagawin ko. Pina-spray sakin ng pesticide yung gagamba. Ayun, iniwan ko syang nagdedeliryo, tas sinara ko na yung pinto.
Siguro parang kasing laki ng kamay ko yung spider. Tsaka buti may bathroom pa kami sa dito sa taas (second floor).
I feel sorry for the spider.
One of the sweetest things I did to a girl
Yung taong to eh may tumblr, and malalaman nyang sya yung girl na yun (di ko alam kung in a relationship sya ngayon, pero k-kwento ko pa din) pag nabasa nya to. Good luck na lang kung mabasa nya to.
Gabi nun, nag-sleepover kami sa bahay ng kaibigan namin, 3 kami. Tapos may crush ako nun, sya nga yun. Alam ko pa yung phone number nya nun sa bahay, tsaka ka chat ko pa sya ata nun. Tinawagan ko sya. Nung magkausap na kami sa phone, sinabi nya nakalimutan daw nya yung lyrics (di ko alam kung lyrics o title nung song, but you get the point) ng isang kanta. “Tulog na” yung kanta na yun. Gabi na rin nun kaya naisip ko na kahit bago sya matulog eh kakantahan ko sya ng kanta. Medyo kinakabahan ako nung kinantahan ko sya nun tsaka di nya ata rinig yung kinakanta ko nun. Pero at least nakanta ko pa din. Tapos nun eh nag-goodnight na ata kami nun. The end.
Yun lang. Sarap kasi mag-reminisce eh.
A pie chart of Voldemort’s soul, assuming that every time he made a horcrux his sould was split precisely in half.
Numbers are rounded down.
I have invisibility powers
Nung isang araw (ata yun) nag-tweet yung isa kong classmate na nagulat sya kasi may twitter pala ko (pero walang konek yun sa main story ko). Nagreply ako sa kanya kung ganon ba talaga ko ka-invisible, pero pa-joke lang naman.
Pinag-isipan ko na talaga dati kung ganon ba talaga ko ka-invisible sa iba, kahit bago pa yung tweet na yun, yun lang yung napaisip lang ako bigla.
Invisible ata talaga ko. Ganto kasi, mabait talaga ako sa ibang tao NGAYON (indiscriminately, siguro, on my side, di ko alam kung ganon din iniisip ng ibang tao sakin). Pero syempre, laging may favoritism, may nangingibabaw. Syempre sya yung crush ko. Dati pa yun, since 1st sem, 1st year crush ko na sya. Naging mabait talaga ko sa kanya, tsaka gusto ko sya kausap lagi.
Di sa binibilang ko yung mga favor na ginawa ko sa kanya, pero madami na din. Eto yung point, di nya ko napapansin, pero sinabi nyang “great” friend ako dati. Pero dun sa isang lalaki na siguro gentleman, naiisip nya. Syempre nakwento nya din yun, yung kabaitan nga nuns isang lalaki tsaka kinikilig sya.
Ako naman, parang, sooo, ganon nga kong ka-invisible. Di man lang nya napapansin yung effort ko para mapansin nya ko, pero kung dun sa isa eh nabibigay nya yung atensyon nya.
Wala lang. Sana makakita ko nung magbibigay naman ng atensyon sakin. O kaya mapansin nya naman sana ako bilang hindi “friend” kundi much more. Pero kung hindi ganun yung gusto nya, let it be, ganun talaga ang life eh.
Andami ko na nasabi, thanks nalang kung binasa nyo yung ka-dramahan ko ngayon.
yung feeling
Nakakairita/nakakabadtrip o kahit anong gusto mong word yung feeling ng kahit kanino mo sinabi yung problema mo eh parang wala silang pakialam. Let’s face it, lahat ng tao may sariling problemang pinoproblema. ‘Di ko to nararamdaman ngayon pero naramdaman ko to dati at nakakainis talaga. Dagdag lang yung pagiging depressed mo dun sa problema mo. Tapos pagkatapos mong ikwento yung problema mo eh words of sympathy yung ibibigay nila. Minsan ganto ako eh, pag sinabihan ako ng problema eh sasabihin ko eh ‘okay lang yan’ o kaya ‘aayos din yan’ pero deep inside merong feeling of guilt kasi kahit anong sabihin ko eh wala akong mabibigay na tulong dun sa tao na yun.
